Kluczowi naukowcy SMCEBI

najbardziej aktywni naukowcy
kluczowi dla jakości nauki

W 2004 r. obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Śląskim pod tytułem “Ciśnieniowe i temperaturowe badania relaksacji dielektrycznej w szeregu homologicznym amorficznych polimerów polymethylphenylsiloxane (PMPS) i poly(methyl – p –tolysiloxane) (PTMS)". W 2015 otrzymał stopień doktora habiltowanego. Jako osiągnięcie naukowe zaprezentowano jednotematyczny cykl publikacji pt.: "Rola struktur supramolekularnych tworzonych przez wiązania wodorowe w dynamice relaksacyjnej cieczy asocjacyjnych. Przypadek glikoli propylenowych, mono- i polialkoholi.”

Główne zainteresowania naukowe dotyczą wpływu warunków termodynamicznych, temperatury i wysokiego ciśnienia na dynamikę relaksacyjną fazy przechłodzonej w materiałach tworzących wiązania wodorowe (np. alkohole proste i polialkohol) oraz van der Waals'owskch jak również w polimerach.

Czytaj więcej...

Pełnomocnik Rektora ds. Zastosowania Nowoczesnych Komputerowych Metod Kształcenia dla Regionalnych Kadr Innowacyjnej Gospodarki. Kierownik Zakład Metod Komputerowych Fizyki i Elektroniki.

Stypendysta DAAD, Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Pracował na Uniwersytetach w Anglii, Niemczech, USA i RPA. Laureat nagrody Center for Nanoscience w Monachium za publikację roku w 2007 i 2008 oraz Nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia dydaktyczne w 2015.

Czytaj więcej...

Wybitny uczony w dziedzinie fizyki teoretycznej, ceniony nauczyciel akademicki cieszący się uznaniem środowiska, wychowawca i promotor młodej kadry naukowej. Absolwent fizyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego, w którym uzyskał również stopień naukowy doktora (1981). Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1990 roku w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1996 r. otrzymał tytuł naukowy profesora.

Czytaj więcej...

Absolwent Wydziału Elektrofizycznego LETI St. Petersburg (Rosja, 1994). Od 1994 zawodowo związany z Instytutem Fizyki UŚ (doktorat 1998, habilitacja 2012) obecnie adiunkt w Zakładzie Biofizyki i Fizyki Molekularnej. Współautor ponad 40 publikacji z listy filadelfijskiej, cytowanych ponad 830 razy (h-indeks 18, za Google Scholar). Specjalizuje się w badaniach przejść fazowych metodą spektroskopii dielektrycznej w warunkach wysokiego ciśnienia. Autor materiałów dydaktycznych w projektach iCSE i NITKA. Koordynator merytoryczny projektów "Od Algorytmu do Zawodowca" (2015-16), "SPRINT" (2017-19) oraz "ProBOT" (2017-20). Członek Śląskiej Rady Innowacji przy Urzędzie Marszałkowskim Woj. Śląskiego.

Nieopublikowane

Dr hab Łukasz Machura zajmuje się analizą sygnałów biomedycznych. Jego zainteresowania naukowe obejmują nierównowagową fizykę statystyczną, analizę nieliniowych układów dynamicznych, między innymi motorów Brownowskich czy złącz Josephsona. Obecne skupia się na opisie własności sygnałów elektrycznych potencjałów czynnościowych jednostek motorycznych mięśni rejestrowanych za pomocą powierzchniowej elektromiografii.

Czytaj więcej...

Dyrektor SMCEBI, a także kierownik Zakładu Fizyki Biofizyki i Fizyki Molekularnej. Wraz z ze swoim zespołem badawczym pracuje nad technikami wysokociśnieniowymi w badaniu dynamiki molekularnej w skondensowanej materii, ładowania ładunku w cieczach jonowych, przejściach fazowych i kinetyce krystalizacji. Przez dwa lata pracował w Instytucie Badań Polimerów, w zespole prof. E.W. Fischera w Instytucie Maxa Plancka w Moguncji. Pełnił też funkcję profesora wizytującego w Naval Research Laboratory w Waszyngtonie, Uniwersytecie w Akron, Uniwersytecie Hebrajskim, Uniwersytecie w Pizie i Uniwersytecie Tennessee.

Od początku kariery naukowej jest związany z Uniwersytetem Śląski . Absolwent Instytutu Chemii UŚ (magister 2004 r.) postanowił kontynuować karierę naukową w Instytucie Fizyki UŚ gdzie zrobił doktorat w 2008 r pod okiem profesora Zioło. Następnie pracował jako post doc (2008-2012) w projekcie TEAM finansowanym przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej (FNP) a kierowanym przez profesora Mariana Palucha. Po skończonym projekcie wyjechał do Lipska do Niemiec na 4 miesiące jako wizytujący profesor do grupy prowadzonej przez Profesora Kremera, który jest jednym z liderów badań dynamiki molekularnej układów formujących fazę szklistą w ograniczeniu przestrzennym. Po przyjeździe do Polski w 2015 roku zrobił habilitację z fizyki za cykl publikacji ściśle związanych z dynamiką molekularną sacharydów w różnych warunkach termodynamicznych. Od tego czasu kieruje pracami własnej grupy badawczej, która zajmuje się badaniem dynamiki molekularnej układów ograniczonych przestrzennie jak również zajmuje się zagadnieniami polimeryzacji prowadzonej w warunkach wysokiego ciśnienia, jak i w układach porowatych o ściśle zdefiniowanej geometriach, średnicach porów.

Czytaj więcej...